SSeGa helpt huurders met psychische problemen

SSeGa is het unieke samenwerkingsproject tussen de Antwerpse sociale huisvestingsmaatschappijen en de psychologen De Vliering. Wil je weten wat ze precies doen? Lees hieronder het interview met Ellen van De Vliering dat vorig jaar in de Wonen & Weten verscheen.

Op 24 november organiseert SSeGa een symposium over hun werking. Meer info vind je hier

 

“Kijk niet naar de ziekte, kijk naar de persoon”
 
Als je fysiek ziek bent, dan ga je naar de dokter. Dat vinden we logisch. Maar iemand die zich psychisch slecht voelt, durft soms geen hulp te vragen. Gelukkig zijn er dan Ellen en haar collega’s om te helpen.
 
Ellen is psychologe en werkt voor De Vliering. Samen met haar collega’s helpt ze huurders met psychosociale problemen die zelf de stap naar hulp niet (durven) zetten. Sinds oktober 2011 werken Woonhaven, ABC, De Ideale Woning en de Vliering samen in dit unieke project.
 
“Het zijn de sociaal assistenten die ons contacteren”, vertelt Ellen. “Zij komen bij mensen thuis en analyseren de situatie. Als ze denken dat de huurder gespecialiseerde hulp nodig heeft, komen ze naar ons. Wij analyseren het dossier en als we inderdaad denken dat we kunnen helpen, nemen we actie.”
 
Hoe helpen jullie de mensen?
“Dat is heel gevarieerd en hangt van persoon tot persoon af. Soms is na één gesprek duidelijk dat een huurder beter door andere diensten wordt geholpen. Dan begeleiden we hem naar de juiste diensten. Als er een wachtlijst is, dan helpen we de huurder tot hij hulp krijgt. Bij andere dossiers kiezen we ervoor om zelf te begeleiden. Vandaag begeleiden we 37 mensen bij Woonhaven.”
 
Wat houdt die begeleiding in?
“Ook dat is weer persoonsgebonden. Als we je helpen, kies je zelf mee hoe we je begeleiden. Natuurlijk praten we veel en soms kan ook medicatie helpen. Als de huurder dat wil, dan organiseren we ook tijdelijk zijn dagelijks leven. Onze begeleiding is gebaseerd op vertrouwen. Onze taak is ervoor zorgen dat de huurder zich beter voelt EN kan blijven wonen waar hij woont.”
 
Met welke problemen krijgen jullie te maken?
“Geestelijke gezondheidszorg is niet zoals bij de fysieke zorg. Als je duim is gebroken, dan zie je dat meteen. Bij psychische problemen zijn er veel varianten, veroorzaakt door verschillende problemen. Die worden gelabeld met termen als schizofrenie, psychose, depressie …  Soms is het heel duidelijk wat iemand heeft, maar vaak ook niet. De persoon zelf beseft ook niet altijd dat hij of zij een probleem heeft. Je moet ze dan soms overtuigen dat ze echt wel hulp nodig hebben.”
“Het zijn trouwens niet altijd de opvallendste personen die het meeste hulp nodig hebben. Het is niet omdat iemand heel hard roept, dat hij de meeste hulp nodig heeft. Het tegenovergestelde is ook waar en zijn het net de ‘stilleren’ die dringend onze hulp nodig hebben.”
 
Wanneer stopt jullie begeleiding?
“Gemiddeld duurt onze begeleiding 2 jaar, het maximum is 3 jaar. Als we constateren dat de situatie van de huurder terug stabiel is, dan stopt onze begeleiding. De huurder zelf krijgt als het nodig is nog hulp van bijvoorbeeld een psychiater. Maar dat moet niet altijd zo zijn. Wij verplichten hen nooit om iets te doen. Alleen in uitzonderlijke gevallen kunnen we, via de rechtbank, iemand gedwongen laten opnemen in een psychiatrie. Maar dat komt bijna niet voor en we vermijden het als een andere oplossing haalbaar is.”
 
Denken jullie ook soms aan de buren of gezinsleden? Wat zij hebben het ook niet altijd gemakkelijk.
“Voor ons is privacy het allerbelangrijkste. Zo weten de sociaal assistenten van Woonhaven wie we begeleiden, maar we geven geen details over de problemen. Dat is tussen ons en de huurder. Gezinsleden weten natuurlijk wel wat er gebeurt en we proberen ook hen te helpen. Er zijn gespecialiseerde diensten die gezinsleden opvangen en de nodige info kunnen geven.
Als iemand met psychische problemen voor overlast zorgt in een gebouw, dan proberen we dat altijd meteen aan te pakken. Overlast is bijvoorbeeld roepen, lawaai maken, agressief zijn … Dat moet ervoor zorgen dat de buren minder last hebben. Maar privacy is heel belangrijk voor ons. We gaan nooit tegen buren zeggen dat we iemand begeleiden, tenzij de huurder dat zelf wil.”
“Het is belangrijk dat mensen niet te snel iemand stigmatiseren. Iemand kan het psychisch moeilijk hebben, maar dat is maar een deel van die persoon. Je moet altijd de volledige persoon blijven bekijken, hoe moeilijk dat soms ook is. Maar alleen zo help je die persoon om terug beter te worden.”
 
Het sSeGa-project is 3 jaar bezig. Vind je het zelf een succes tot nu? 
“Wij hebben op drie jaar tijd meer dan 100 mensen geholpen. We kennen huurders die getransformeerd zijn van onzeker en angstig naar zelfzekerder en gelukkig. Mensen die vroeger bestempeld werden als lastig en onhandelbaar zijn vandaag toffe buren geworden. En tijdens dat proces zijn die mensen kunnen blijven wonen in hun vertrouwde omgeving. Ik denk dus dat we echt wel trots mogen zijn op onze samenwerking en laat ons hopen dat ze nog jaren blijft duren.”